vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Rode traan
Langzaam glijd je naar beneden
Zoals andere met bochten gaan
Ga jij recht op je doel af
Om zoveel mogelijk pijn te doen
Diep in de nacht verschuild
Pak je weer iemand
Een snee twee snee
Weer een leven weg
Je schaaft snijdt
Je pakt grijpt
Je kust likt
Alle emoties van je af
Je trekt me met je mee
Steeds iets dieper
Het begon bij een
Nu mn hele been
Je houd me vast
Geeft me stevigheid
Houd emotie van me af
Messen betekenen vrijheid
Messen je beste vriend
Ergenst bang om te kwetsen
Andere kant alleen ik
En weg hier
Laat me vluchten.
Reacties op ‘Rode traan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
