Haunted
Jij en ik liepen op een breekbare lijn
Ik had dat al die tijd al geweten, dat was niet fijn
Maar nooit dacht ik dat het ooit zal breken..
Je vertrouwde mij, ik reken
Het wordt kouder en stil
Het wordt gevaarlijk en kil.
Ik kan je niet meer vertrouwen.
Of jij ooit nog van me kon houwen.
Ik houd mijn adem in,
En wacht op een nieuw begin.
Waarom begon je mij te verliezen?
Het leek net of je voor een ander wou kiezen.
Laat me niet hier alleen achter
Het leven wordt veel zachter.
Ik kan maar niet ademen wanneer je weg bent
Ik hoop dat je me zo kent
Ik kan niet meer teruggaan
Er liep een dikke traan.
Je zag mij en je was weggelopen
En het enige wat ik deed was wachten en hopen.
Die mooie tijd die ik had
Was jij de enige die het einde betrad.
Ik meen nog alle woorden die ik tegen je zei.
Je luisterde niet naar mij.
Ik zal je niet meer zien
Je zal me nooit meer opnemen aan de telefoon, bovendien.
Ik herinner me dat jij zei: 'Jij was alles wat ik wou.'
En die avond dat ik tegen je aan rilde vanwege de kou.
Jij was warm,
Ik was arm
Zonder jou.
Nu sta ik te wachten, eenzaam in de kou.
Je realiseerde dat je me omhelsde, heel trouw.
Ik had het fout gedaan, ik heb spijt
Het is net alsof je in mijn gedachten rijdt.
Want diep in mijn hart voel ik vrijheid.
Ingezonden door
Ilse
Geplaatst op
24-03-2013
Over dit gedicht
Het gaat over een relatie, die kort en waar twijfel in was.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Eenzaamheid Gebrokenheid Warheid.Reacties op ‘Haunted’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
