vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Vanilla Twilight
Ik kijk omhoog en zie een ster,
die is van miljoenen jaren ver.
Ik zie voetstappen die stappen in de sneeuw
en ik schreeuw,
naar een klein beetje hoop om niet alleen te zijn.
En ik voel ik me klein..
Opeens zie ik dat de lucht begint te veranderen in de kleur rood
en het leek net of iets het blauwe uit de lucht goot.
Langzaam vallen er sneeuwvlokjes op mijn huid
en ik hoor een zoet geluid,
het geluid van een vogel die zingt in de nacht,
terwijl hij trots op de ochtendzon wacht...
Ingezonden door
Ilse
Geplaatst op
24-03-2013
Over dit gedicht
Het gaat over de schoonheid van de natuur..
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Hemel.. Natuur SchoonheidReacties op ‘Vanilla Twilight’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
