Hoekje
Hoekje
Net als het grasveld zo grauw
Als een bergtop zo koud
Als een schaduw zo bedreigend
Waar kikkers niet zullen kwaken
Als pijn huis maakt in het hart
Na zijn overheersende spel
Waar het onschuldige licht
Door schaamte wordt overgenomen
Het hoekje, het eenzame hoekje
Het hoekje… het hoekje zo eenzaam
Net als een roos zonder blad
Zijn kleurrijke zomerjas is vergeten
Vloeit de regenval zo vrij
Op een geruisloze dag
En als ik niet vertellen kan
Van wat er werkelijk is
Als ik geen warmte bij jou kan vinden
Neemt nobelheid zijn bezit
Het hoekje, het eenzame hoekje
Het hoekje… het hoekje zo eenzaam
Als diverse geschreven woorden
De eenzaamheid blijven omlijsten
En als een verliefdheid
Wederom geen roze wolk blijkt te zijn
Een roep om liefde
Met een bittere smaak
Een roep naar jou
Maar kan je mij vinden?
Het hoekje, het eenzame hoekje
Het hoekje… het hoekje zo eenzaam
_____________________________________________
Persoonlijk gedicht geschreven door © 2013 Madeleine Oppelaar
Datum: 23 Maart 2013
Closure: 16:40
Gelieve niet kopiëren zonder het schriftelijk OK woord van de maakster zelf. Bijzondere dank! Lieve groet, MSCE Oppelaar
_________________________________________
Ingezonden door
madeleine oppelaar
Geplaatst op
23-03-2013
Over dit gedicht
Misbruik door een familievriend. Thuis geen geluid en gevoel van veiligheid, genegenheid kunnen vinden. Je zit eenzaam op je kamer (waar het ook heeft afgespeeld). Niemand hoort je pijn. Geen warmte van moeder krijgend
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Eenzaamvoelen MisbruikReacties op ‘Hoekje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
