vorige gedicht
vorige gedicht
Eenzaam
Mijn liefde is vervlogen,
heel zachtjes uitgeblust.
Geen hand meer op de mijne,
geen mond meer die mij kust.
Geen lachje uit de verte,
geen hand meer door mijn haar.
Niet meer samen zitten en kijken naar elkaar.
Er vallen nu geen woorden,
er is geen ergernis.
Nu weet ik uit ervaring,
hoe eenzaam, eenzaam is!
Ingezonden door
sarius
Geplaatst op
20-03-2013
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Eenzaam’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
