1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Speciaal recept
Mijn wereld was zo duister...
Ik was precies blind...
Niemand in mijn buurt
of een persoon die ik vind...
Ik voelde mijn ogen niet meer...
Het is onmogelijk te vergeten...
dat de mensen hier aan tafel
mijn ogen hebben gegeten...
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
17-03-2013
Over dit gedicht
In Japan eten ze de ogen van een tonijn
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
TonijnReacties op ‘Speciaal recept’
-
Een beetje een horror gedicht, de rillingen liepen me over mijn rug
Marouscha - 21-04-2013 om 19:01