Heel even maar...
Even had ik mezelf gevonden,
Even voelde ik eeuwige liefde,
Even had ik enorm veel plezier in mijn leven,
Even wist ik wat een allerbeste vriend is,
Even had ik iemand bij wie ik alles kwijt kan,
Even werd ik gelukkig van een simpele lach,
Even had ik alles op een rijtje,
Even leek mijn toekomst prachtig,
Even dacht ik nooit meer zonder te kunnen,
Even voelde ik geen pijn of verdriet,
Even kon ik alleen maar lachen,
Even was er iemand die me met alles hielp,
Even was ik compleet..
Heel even maar,
Ik voelde het maar heel even,
Die paar maanden uit mijn hele leven.
En ik weet, het komt niet meer terug.
Dat geweldige gevoel van jou, heel even.
Ingezonden door
Esther Jansen
Geplaatst op
12-03-2013
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
LiefdesverdrietReacties op ‘Heel even maar...’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
