In ons kampje

Ik zit hier in ons kampje, vol slapeloze nachten, waar wij samen lachte.
En ik zie je nog steeds staan, onder de volle maan,
je kamde hier men haren en ik zou die van jou bewaren;
Geef ons nog een kans, we hebben nog niet gedanst,
en we kunnen het wel maken, we kunnen er geraken.
Samen zijn we sterk, dat heb ik wel gemerkt,
ik zal altijd van je houden en je kan me blind vertrouwen.
Ik deed wel echt men best, voor jou en al de rest,
men kleine hartedief ik heb je nog steeds lief.
Ik schrijf voor jou een liedje, een klein vergeet-me-nietje,
vol met lieve woorden, oh kon je me maar horen.
Maar ik kan het niet meer aan, kan je niet laten gaan,
want ik zag gisteren in je ogen, je hebt niet gelogen,
je houd nog steeds van mij, ik ben nog heel dichtbij.