Tramritje
Waarom ben ik zo bang
Ik hou me goed vast aan de stang
Het is druk in de tram
Van het staan ben ik moe en stram
Ik voel mij vandaag weer rot
Kom van het ziekenhuis,dat is mijn maandelijks lot
Voel een tikje op mijn schouder
Gaat u zitten mevrouw, u bent al wat ouder..
Ik schuifel bibberend naar de bank
Het is moeilijk want deze dame loopt mank
Kijk naar buiten het is al vroeg donker
Geen vriendelijk sterretje dat aan de hemel flonkert
Het belletje rinkelt trammetje stopt
Ik moet uitstappen,mensen nu zijn jullie gefopt
Kom mevrouwtje, ik help u even
Bestaan ze nog , echte Heren?
Een fijne avond,ik zwaai met een omfloerste blik
En denk ze bestaan nog mensen zoals jij en ik!
Reacties op ‘Tramritje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
