vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Wereldreis achter wat
Ze zag werelden
met blote wolken
en windmolens zongen
melodieën.
De engelen kon ze horen
en de koningen dansten
met zijn drieën.
Ze zag rivieren omringd
door bloemen en de
bomen konden praten.
De wolven neuriën
slaaplieden en de wespen
kon je niet haten.
Ze zag kinderen hunkeren
naar liefde
of koppels helemaal bloot.
Ze zag verre, bekende culturen
telkens weer als ze haar ogen sloot...
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
08-03-2013
Over dit gedicht
We dromen altijd van onbekende werelden
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
DromenReacties op ‘Wereldreis achter wat’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
