Ik duw het weg

Ik duw het weg,
het gevoel van,
ze red het niet.

Ik weet het wel,
dat ze het niet haalt,
want ze is te ziek.

Ik maak mijzelf wijs,
door de medicijnen,
word ze weer beter.

Ik weet het wel,
ze is ziek heel ziek,
en leeft nog maar even.

Ik duw het weg,
het gevoel van,
ze zal sterven.

Ik weet het wel,
dat ze niet beter word,
maar toch.

Ik maak mijzelf wijs,
dat ze sterker is,
dan haar ziekte.

Ik weet het wel,
de medicijnen zorgen ervoor,
dat ze nog iets langer bij mij is.

Ik duw het weg,
het gevoel van,
haar licht gaat uit.

Ik weet het wel,
maar blijf sterk,
voor haar.

Ik maak mijzelf wijs,
dat ik er vrede mee heb,
om haar verdere zorgen te sparen.

Ik duw het zo ver mogelijk weg,
maar toch,
het gaat niet meer.

Ik weet het wel,
ze is ziek erg ziek,
het is beter.

Ik bespaar haar de verdere pijn,
en blijf bij haar tot haar dood,
want dat, dat doet een vriendin.