Wazige herinneringen

Wat ik me herinner
is je weggaan
het knisperen van
de bladeren in mijn
oor.
Het water spoelt
de liefde weg
precies of het er
nooit was.
Je adem ruik ik
nog in mijn
gesloten neusgaten
en je schoenen
hoor ik slepen
op de grond en
wazig staan ze
bevlekt op de vloer.
Wat ik me herinner
is je weggaan.
Het water spoelt
de liefde weg
precies of het er
nooit was.