Zo koud
Ik wil je ergens mee naartoe nemen,
zodat je weet dat ik er wel iets voor doe.
Maar het is zo koud,
en ik weet niet waar naar toe.
Dus heb ik narcissen voor je gekocht,
in een mooi koord.
Maar ze willen niet bloeien,
zoals ze afgelopen lente deden.
Ik wil je kussen,
laten voelen dat het goed is.
Maar ik ben te moe om alles te delen.
Ik wil huilen, en ik wil houden van,
maar al mijn tranen zijn op.
En als iemand je pijn doet,
ik ben bereid om te vechten.
Maar mijn handen zijn gebroken,
zo zijn te vaak gebroken.
Dus gebruik ik mijn woorden,
ik word zo onbeleefd.
Woorden zullen altijd winnen,
maar ik weet dat ik verlies.
Ik zal een lied voor je zingen,
maar alles is al gezegd voor een ander hart.
Ik wil huilen, en ik wil leren om te houden van.
Maar al mijn tranen zijn op.
Voor een andere liefde,
al mijn tranen zijn op.
Reacties op ‘Zo koud’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
