1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Ongeneeslijke dwaas
Het was dom van me
te denken dat ik de enige ben
die in je gedachten loopt.
Het was dom van me
te denken dat ik de felste kleur
was in je schilderij.
Het was dom van me
te denken dat ik de enigste
bloem was in je tuin.
Het was dom van me
dat ik me niet eens realiseer
waarnaar ik aan het lopen ben.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
05-03-2013
Over dit gedicht
Je leven zou wel erg leeg zijn als je nergens spijt van zou hebben
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
DomheidReacties op ‘Ongeneeslijke dwaas’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!