PAPPA

Op het eind berusting toen je ons verliet.
Glimlach van herinnering,tranen en verdriet.
Mam en de jongens iedereen is hier.
Alleen jij bent er niet.
Net zand dat tussen mijn vingers wegglijdt,
Dat ik vast wil houden maar het lukt niet.
Daarom is het moeilijk.
Ik zal je nooit meer zien,dat doet pijn.
Niemand kan mij troosten.
En niemand kan jou vervangen