vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Het kompas
Toen ik met een cocktail en
nootjes op mijn balkon zat,
zag ik beneden een blauwe jongen
met een kompas in de hand.
Hij wist niet hoe te hanteren.
Hij speelde met de wijzers
schudde met het kompas langs
zijn oor om het bizar geluid te horen.
Hij merkte mij niet op.
De blauwe jongen was druk bezig
met het kompas te doorzoeken om zijn
weg in deze verdwaalde wereld te vinden.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
28-02-2013
Over dit gedicht
Het was wat... dat jij vertraagd moest ontdekken...
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
KompasReacties op ‘Het kompas ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
