Onmogelijke dromen
En dan lig ik 's nachts laat in mijn warm bed
donker in mijn kamer, mijn warhoofd op mijn dikke kussen
denk ik aan je...
Dan verlang ik dat je naast me ligt
mijn koude handen vasthoudt, kusjes geeft en me
streelt.
Dan denk ik aan onze momenten, toffe tijden en herinner ik
me onze lange gesprekken.
Ik beeld me momenten in, hoe ik reageren zou, wat ik zou
doen. Ik wou dat je hier bij me lag, veilig
liefdevol, warm en wij verliefd.
Maar de liefde is verboden voor me,
laat me maar hopeloos dromen over onze onnuttige liefde.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
12-02-2013
Over dit gedicht
Liefde is een ongeneeslijke kwaal. Niemand die er door aangestoken wordt, wenst ervan te herstellen en alle slachtoffers weigeren een behandeling
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
DromenReacties op ‘Onmogelijke dromen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
