vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De muren
Soms zit ik wel graag alleen...
Ik zit op een wankelende stoel
in een kamer tussen vier muren.
Mooie muren zonder gevoel
maar ik hou van deze muren want
die muren luisteren naar je
muren begrijpen je
en ook al zeggen ze niets en horen zij
je langdradige verhalen
de muren luisteren naar jouw
onopgeloste problemen
ik vertel hun over mijn onbeantwoorde liefde,
mijn onbekwame pijn,
mijn gebroken relaties
en geloof me, de muren luisteren
en soms echt wel...soms
zijn ze veel beter dan mensen...
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
09-02-2013
Over dit gedicht
Stilte, jij bent het mooiste wat ik ooit heb gehoord
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
MurenReacties op ‘De muren’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
