vorige gedicht
vorige gedicht
Verraden
het ging allemaal zo snel,
als ik dat zeg, dan weet je het wel,
nu is het voorbij.
de liefde tussen jou en mij,
nu alleen een groot zwart gat,
nooit meer jou voeten op de deurmat.
zullen we ooit weer zijn met z'n twee?
ik heb echt geen idee!
jij liet mij vallen, steeds harder en harder,
steeds weer maakte jij mij verwarder.
Nu huil ik tranen van verdriet,
ik wil ze laten lopen, maar toch doe ik het niet.
Nu zal ik het laten zoals het is,
maar het voelt toch, alsof ik iets mis....
Reacties op ‘Verraden’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
