Frozen girl

Liggend in de sneeuw,
bevroren door het leven.
Bedekt door een klein laagje sneeuw,
Het leven van de eeuwige wilg.

Door mensen verraden,
door mensen gepijnigd.
Uitgeput door de strijd,
die haar eeuwig bezig hield.

Haar gezicht licht bevroren,
loopt er een traan langs haar wang.
Maar voordat die benede is,
is die verranderd in ijs.

Haar gevoel gedoofd,
Haar tranen zo kil.
Gestopt met hopen,
Op het leven waar ze is ingelopen.

haar hartslag stopt,
haar laatste adem.
Haar ogen naar de hemel gericht,
geen pijn meer op haar gezicht.

de pijn is weggesmolten,
de wind bevrijd het angstige gevoel.
Langzaam stijgt ze op,
ver weg van dit leven met deze flop.