1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Onbereikbare liefde
Ik weet nog toen ik jou voor de eerste keer zag.
Betoverd was ik, door die mooie glimlach.
Jouw ogen, zo groot, helder en blauw.
Ze zijn zo fris als ochtend dauw.
Ik weet heus wel dat dit ietwat melig is.
Maar ik moet bekennen dat ik je mis.
(Onafgewerkt)
Ingezonden door
linde azerty
Geplaatst op
29-12-2012
Over dit gedicht
Ik ken haar al lang en ik blijf haar graag zien, ze weet het misschien, maar heb het haar nooit echt gezegd.
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Liefde Onbereikbaar VerdrietReacties op ‘Onbereikbare liefde’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!