Als de schilden vallen

je pelt het verleden af
als een ui, laag na laag
een reis naar de kern
wie ben je, is de vraag

langs plaatsen van verdringing
waar je liever nooit meer kwam
confronteert je met een waarheid
waar men je te veel ontnam

het laten vallen van je schilden
maakt je zichtbaar, brengt vragen
je voelt je naakt en kwetsbaar
gedrenkt in onbehagen

maar het is de weg te gaan
waar het eindigt is nog vaag
de weg van de progressie
stap voor stap, laag voor laag

zo ga je door met ontbloten
van je ware identiteit
laten zien wie je nu bent
neem de stap......, het is tijd!