Zittend op een bankje
Zittend op een bankje, starend na de zon die achter de huizen verdwijnt.
Jouw arm om mij heen.
Een arm die me een veilig gevoel geeft, warmte en geluk.
Ik kijk na jouw gezicht, ik lach, jij lacht terug.
Geen woorden, stilte, alleen dit moment.
Ik kruip wat dichter tegen je aan, hoor je hartje kloppen.
De tijd die lijkt steeds sneller te gaan.
Verdriet, angst, pijn als jij zo weer gaat.
Snel druk ik nog een kusje op je mond.
Dan vertrek je, mij achterlatend met een leeg gevoel.
Ingewikkelde gevoelens, alles om mij heen vervaagt.
Niets van de wereld krijg ik nog mee.
Ik denk alleen maar aan jou, ik vraag me af, nee ik weet het zeker, jij bent degene van wie ik hou.
Reacties op ‘Zittend op een bankje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
