vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Spekkie
Klein was jij, maar niet voor mij
gouden vacht en zwart/witte manen
Sterk en robuust zo moest je zijn
maar met mij samen leek je klein.
We waren samen 1 ziel
we waren samen.....
Veel hebben we meegemaakt
Maar jij hebt mij in mijn hart geraakt.
20 mocht je worden
te jong voor mij verloren.
Nog dagelijks voel ik verdriet
maar lieve spekkie ik vergeet je niet.
Galopeer maar door de hemelse weide
ooit ben ik weer bij je, dan galopeer ik je mee
door die mooie hemels weide............
Ingezonden door
hennie
Geplaatst op
10-12-2012
Over dit gedicht
over mijn lieve fjord spekkie
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
WeidehemelseReacties op ‘Spekkie’
-
Heel mooi geschreven hennie. En zeker omdat ik weet hoeveel hij voor je betekende. Caroline
Verwijderde gebruiker - 10-12-2012 om 20:53
