vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Dronken
Een draaikolk
Trekt me onverbiddelijk omlaag
Draaiend en draaiend
Rond en rond
Weerstand bieden is zinloos
Zoet, zoet water in m’n mond
Sneller en sneller
Omlaag en omlaag
‘k Zie ’t oppervlak verdwijnen
En alles wordt snel vaag
Ik zink en ik zink
Niet verlangend naar het droge
Totdat ik zielsgelukkig verdrink
-
In de prachtige poelen van haar ogen
Ingezonden door
FrankO
Geplaatst op
23-11-2008
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerliefdReacties op ‘Dronken’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
