Herfstavond

Als het avondrood verdwijnt
wegzakt achter eindeloze verten
en de hemel tot stilte maant
roept de koekoek haar laatste keer

Ongemerkt stijgt stille damp
vanuit benauwd gras omhoog
onhoorbaar, ongrijpbaar, ontastbaar
de velden langzaam vullend

Daarna rest slechts duisternis
voor hen die niet slapen
en de macabere flarden mist
trekken aan het laatste licht voorbij