Waarom zo verleden

Tranen van verleden,
Die ik met niemand kan delen.
De onrust in mij,
En niemand die het begrijpt.

Mensen deden mij dingen aan,
Van buiten deed ik of het me niks kon schelen.
Maar vanbinnen ging ik kapot,
Mijn wereld werd gewoon vernietigd.

Wat mijn broer mij aandeed was onbegrijpelijk,
Waarom moest uk zijn lust object zijn.
Wij zijn 3 jaar verder,
En die ellende heeft 4 jaar geduurd

Dit wens ik niemand toe,
Maar waarom heeft god mij gekozen voor dit.
Waarom moest ik dit meemaken,
Had ik niet al genoeg geleden.

Had ik niet al genoeg pijn die ik moest verwerken,
Blijkbaar niet anders was dit niet gebeurd.
Tranen stromen over me wangen,
Als ik aan dit terugdenk.

Soms word het me allemaal eventjes teveel,
En als ik dan een bepaald nummer hoor.
Dan stromen de tranen alweer over me wangen.
Omdat er iets in dat stukje zit wat ik ken of wat ik nooit gehad heb.

Frustratie zit in mij,
Al jaren lang.
En soms komt het er met een explosie uit.
En heb ik niet meer in de hand wat er met mijn emoties gebeurd.

Nu ben ik aan het genezen,
Maar helemaal zou nooit gebeuren.
Ik ben getekend voor het leven,
En ik zal altijd littekens houden.

Littekens van buiten,
En littekens van binnen.
Littekens die open kunne springen.
En dan weer open wonden zijn.

En die pijn van het bestaan,
Zal er altijd zijn.
Ook al is het verleden tijd,
Die dingen blijven altijd realiteit