vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Laat me
Laat me als regen
van je stoere lichaam
afsijpelen...
Laat me als steen
op de harde grond
liggen...
Ontwijk me als kogels
zodat ik je niet
verwond...
Sla me als spijkers
in het brandende hout.
Laat me als een onbekende
gewoon
met rust...
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
10-11-2012
Over dit gedicht
Het beste wat je voor de medemens kunt doen, is die gewoon alleen laten
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
LatenReacties op ‘Laat me ’
-
mooi, en helaas herkenbaar....
Verwijderde gebruiker - 10-11-2012 om 13:34
