Jij

Ik heb teveel dingen van je geloofd ,
Tot op een dag,
Je me liet vallen.

Ik snap nog altijd niet waarom,
Ik al de miserie nu moet meemaken,
Door jou.

Ik zet de glimlach op,
Zodat ik men tranen kan bedwingen.
Mensen oordelen,
Maar ze kunnen niet zien,
Wie het allemaal deed,
En hoeveel pijn het vanbinnen doet !