vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Spiegel
Omgeven door angst
Verdronken in verdriet
Gekweld door eenzaamheid
Maar opgeven doet ze niet
In gevangenschap van haar geest
Haar levenslust verdwijnend
Werkte de strijd die zij vocht
Voor haar hoop zo verkleinend
Haar spiegel weerkaatst onzekerheid,
een glimlach en een traan
Iemand diep van binnen denkend,
Het spijt me, mijn bestaan
Ingezonden door
meggie
Geplaatst op
04-11-2012
Geef uw waardering
Op basis van 9 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Angst Eenzaamheid Strijd VerdrietReacties op ‘Spiegel’
-
erg mooi verwoord en geschreven, gr. Suzy
Soe-zie - 06-11-2012 om 18:43
-
Wauw, super mooi omschreven!! xx
Rozi - 11-11-2012 om 21:02
