Gewoon een engel
Intens Licht
dat mij verlicht
Mij bijna verblind
Aan jou bind
Toevaligheden, gebeurtenissen met die schijn
maar geen toeval blijken te zijn
Richtinggevend
De toon aangevend
Overal, in en om ons heen,
Ik ben echt niet alleen
Als ik het al was, ben ik het nooit geweest
Vertrouwen, geschroeid op een stevige leest.
Door onzichtbare lijnen aan elkaar geklonken
ons groeien aan elkaar geschonken
Op jou kan ik bouwen
en zonder meer vertrouwen
Je hebt geen oordeel,
Enkel lessen, dat zijn er veel
Bedankt dat ik bewust mag zijn van jou.
weet dat ik van je hou.
Ingezonden door
Theo van Hemert
Geplaatst op
30-10-2012
Over dit gedicht
Ooit het gevoel gehad dat toevalligheden net iets te toevallig zijn. Ik ervaar dat regelmatig.
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Groeien Licht Oordeel VertrouwenReacties op ‘Gewoon een engel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
