vorige gedicht
vorige gedicht
De dag dat je even niet meer ziet
Tranen die over me wangen glijden,
een hartje dat gebroken is,
en allemaal door dat ik maar één ding miss.
Het is niet te krijgen,
het is geen gift,
maar iets dat van binnen licht.
Je kunt er over dromen,
en je kunt er aan denken,
Maar het helpt niet dus je moet je liefde schenken.
Je krijgt er vaak niks voor terug,
en dan laat je die tijd achter de rug.
de dag zal komen dat je weer bloeit,
en dat de liefde over je heen vloeit.
Reacties op ‘De dag dat je even niet meer ziet’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
