Het spijt me...
Ik ben een zeikerd
Ik kan alleen maar zeuren
Terwijl jij voor jezelf
Nog zoveel dingen moet laten gebeuren
Ik ben de drempel
Die je constant tegen houd
En als ik het vraag
Zeg jij: het Laat me koud
Jij zegt dat het je niet uitmaakt
Dat ik bij jou altijd alles kwijt kan
Maar ik ben een slecht persoon
En ik snap er niks meer van
Ik wil mijn verhaal niet kwijt
Want ik ben je alleen maar tot last
En ook al zeg jij van niet
Ik weet dat mijn leven er niet bij past
Ik vind het lastig
Om te praten over wat ik voel
En ik hoop dat je het begrijpt
En dat je snapt wat ik bedoel
Ik vind mezelf niet belangrijk
Cijfer mezelf weg
Vind mezelf egoïstisch
Dat is alles wat ik zeg
Ik ben een vreselijk persoon
Maar ik maak me zorgen over jou
En dat is alleen maar
Omdat ik heel veel van je hou
Hoe het met mij gaat
Laat dat nou net niet belangrijk zijn
Want als ik het vertel
Doet het jou alleen maar pijn…
maar hoe het met jou gaat
dat is wat ik weten wil
en ik zal echt wel luisteren
ik hou mezelf wel stil
ik maak me zorgen over je
en ik weet het is deels mijn eigen schuld
dus zeg ik duizend maal sorry
ik heb het nooit zo bedoeld…
Ingezonden door
Hope
Geplaatst op
18-10-2012
Over dit gedicht
Ik heb dit gedicht geschreven, omdat ik vaak het gevoel heb dat ik andere mensen beperk in hun keuze's of wat ze beperk in hun kunnen. Tegen hen wil ik zeggen: het spijt me... Voor hen is dit gedicht
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Liefde Spijt Vriendschap ZeikerdReacties op ‘Het spijt me...’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
