ik krijg het maar niet uit mijn hoofd.

ik krijg het maar niet uit mijn hoofd.
je mooie ogen, je lieve lach.
ik denk aan jou, elke dag.
het is moeilijk om te wachten.
maar je zit toch altijd in mijn gedachten.
mijn ogen richten zich steeds op jou.
alsof ik nergens anders meer naar kan kijken.

wachtend op het juiste moment.
je ogen spreken.
je hebt er moeite mee om erover te praten.
toen we daar alleen zaten.
durfde ik het niet te zeggen.
ik voelde me opeens zo vreemd.
alsof ik niet kon stoppen naar jou te kijken.
het leek alsof je bang was.
dat is wat ik in je ogen las.
bang, dat ik het zou zeggen.
dat is alles zou gaan uitleggen.
wat ik voor je voel.