vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Verveling
Leeg en saai
rustig en geen lawaai
niets om je heen
je voelt je alleen...
De vingers draaien
naar de muren staren
nagels checken
spelen met de haren.
Niets om je heen
niets te verzinnen
wat moet je doen
om aan iets
te beginnen?
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
23-09-2012
Over dit gedicht
Thuis heerst eenzaamheid zonder lawaai. Zonder nieuws, zonder groen, zonder kindertijd
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VervelenReacties op ‘Verveling ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
