Mensenkennis
Altijd voor iedereen klaar staan
Met ieders probleem 100% begaan
Altijd degene waar je op kunt bouwen
Waar je al je moeilijkheden aan toe kunt vertrouwen
Altijd alles met iedereen willen delen
Alleen is maar alleen, met zijn tweeën is het niet zo snel vervelen
Maar omgedraaid wordt de muur achter je afgebroken
Het voelt alsof je met een mes in je rug wordt gestoken
Gaan ze zelf mooie dingen beleven
Dan denken ze niet aan jou, daar wordt dan geen aandacht aan gegeven
Jij iemand nodig? Dan zeggen ze zogenaamd met spijt;
"Sorry, ik heb het erg druk, ik heb nu even geen tijd"
Het doet pijn dat sommige mensen zo met je omgaan
Het blijkt maar weer dat een ieder toch alleen maar aan zichzelf denkt en
liever alleen op de wereld wil staan
Ik dacht nog; deze keer niet, deze keer is het echt
Maar mijn god, wat is mijn mensenkennis toch door- en door slecht!
Ingezonden door
Ikke
Geplaatst op
07-09-2012
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Kapot Mensenkennis Mes Verdriet VriendschapReacties op ‘Mensenkennis’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
