vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Lang geleden
Lang geleden in een tijd,
Toen ik nog alles had.
Toen ik nog onbezonnen jong kon zijn.
Onbezonnen dom kon zijn.
Lang geleden in een huis.
Toen ik nog twee ouders had.
Toen nog alle deuren openstonden.
En zelfs ik van alles kon worden.
Lang geleden is nu lang geleden.
Ergens neergegooid, Stoffig opgeslagen.
Maar lang geleden is nooit vergeten.
Het komt altijd weer aan land
Zulke tijden zijn nooit verdronken.
En ik zal er altijd aan blijven denken,
Als ik weer eens teveel heb gedronken.
Ingezonden door
JPSpadzinski
Geplaatst op
29-08-2012
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Jeugd LanggeledenReacties op ‘Lang geleden’
-
geweldig gedicht dit!
Ard-Jan - 09-09-2012 om 22:39
-
Mijn stem heb je! prachtig gedicht
Ik dicht - 02-10-2012 om 17:34
-
DIt is een mooi gedicht :) Nostalgisch gevoel :)
Verwijderde gebruiker - 02-10-2012 om 21:06
