Verleden is hard

Wanneer ik op straat loop, en besef dat je er niet meer bent.
Gaat er een rot gevoel door me heen, alsof ik je nooit heb gekend.
Een traan die zijn weg zoekt van mijn ogen naar beneden.
Weet ik zeker dat ik om deze breuk een tijdje heb geleden.
We zijn aan het vechten, praten en uitproberen.
Luisteren naar elkaar, proberen te leren.
Maar het is zo moeilijk, en het doet me zoveel pijn.
Ik wil het niet langer zo, wil gewoon weer van jou zijn.
Ik kan het echt niet meer, maar voor jou zal ik niet opgeven.
Want ik hou van je, en dat bewijs ik tot aan het einde van me leven.

samensinds 200612
uitelkaarsinds 290612
geschreven 110712