Il Suspiro del Moro

De Moor is op de vlucht,
niet ijlings hij heeft tijd,
houdt in zijn paard,
kijkt om en zucht,
hij lijdt.

Daar ligt zijn droom,
bespiegeld door de sneeuw
van d'eeuwige Nevada.
Hij lost het toom,
er komt geen schreeuw
maar wel een traan.
Hij moet nu gaan.
Aan zee wacht zijn armada.
Hij was liever hier gebleven.

Wat was het heerlijk leven
op deze vreemde gronden
waar Magrebs en Araben
wijsheid rust en schoonheid vonden.
Bloemenpracht, exotische paleizen,
fonteinen, vijvers, turkse baden,
ontwerp van kunstenaars en wijzen,
resultaat van grootse daden.
Alles laat hij angstig na.
Adios vaarwel ilallikaa
Al Andalus
mijn heerlijke Alhambra