1001 Gedichten
Het diepte punt van haar leven was bereikt.
Een meisje met lichte bruine krullen liep huilend in een park.
Ze besefte nu pas hoe moeilijk haar leventje in mekaar zat.
Ze was zo verward dat ze op de grond viel.
Heel haar gezicht zat vol met krassen,
het bloed stroomde er uit.
Dat bloed vermengde zich met haar tranen,
die samen van haar wangen afgleden en zo de grond bereikten.
Het meisje had haar zodanig bezeerd dat ze niet meer kon opstaan.
Ze lag op haar rug en staarde naar de wolken
terwijl de wind zachtjes haar tranen droogde.
Stilletjes gingen haar ogen dicht..
Het diepte punt van haar leven was bereikt.
Haar ziel keek haar eigen lichaam aan.
Ze hield op met huilen en liet zich stilletjes verdwijnen zoals de sterren in de blote donkere hemel..
Reacties op ‘Het diepte punt van haar leven was bereikt.’
-
Zozo, even een kippenvelmomentje. Lang geleden dat ik dat voor het laatst had bij een gedicht hier. Complimenten :) Goed geschreven, even het gevoel alsof ik dat meisje ben. Weet niet of het gericht naar iemand is geschreven, maar dit wens je niemand toe. Naja, met jou zelf gaat het op zich wel goed toch? :) Liefs Anouk.
Linda - 20-07-2012 om 20:18
-
wauw idd kippevel zooooooooo mooi....liefs brigitte
Verwijderde gebruiker - 24-07-2012 om 11:02
-
Moooi! Het is net alsof je er zelf inzit! Goed geschreven.. Lfs
Jantjeiene - 01-08-2012 om 14:15