Ottoland

Aan de Randstad Nederland,
Bespoeld door de Alblasserwaard,
Ligt het waterrijke Ottoland
Uit voorbije tijd bewaard
Langs beken en langs grachten
Op de nieuwe tijd te wachten.

Op het water dobbren eenden
Geen besef van ruimt’ en tijd .
Aan de einders in de beemden
Molens met de armen wijd
Als tijdsgetuigende relieken
Met afgestorven molenwieken.

Alblasser ,Lek, Merwede
nemen Ottoland in tang
Zonder doel en zonder rede.
Jaar na jaar al eeuwen lang
Blijft die pastorale pracht
gekonserveerd voor ’t nageslacht.