hij was niet wat hij leek

ik ben verkracht
hij was verdacht
hij leek me lekker
het werd steeds gekker
hij kleede mij uit
ik huilde traan en tuit
ik kan alleen maar huilen
en me nergens meer verschuilen.
hij zei ik blijf je vriend
dit is toch niet wat ik heb verdiend?
hij gaf mij een zoen
dat was wel het laatste wat hij moest doen.
nu zie ik hem nog vaak
dan voel ik weer die pijn
en denk ik bij mezelf
kon ik maar ergens anders zijn.
nu denk je wel misschien
waar slaat dit nou toch op?
dat zal ik je vertellen
hij staat er bovenop!