We zijn maar alleen

Nooit geweten
Dat het leven zo teer en zó fijn
maar ook zo breekbaar, hard en meedogenloos kon zijn
Juist wanneer je denkt dat alles in je leven je goed af zal gaan
word je wakker geschud en komt er een donderwolk achter je aan
Je eigen sores en problemen vergeet je dan snel
Maar als je diep in je ziel graaft, zijn die er nog wel
We kunnen niet langer doen alsof
We kunnen het niet negeren
Maar als we echt ons best doen
Zal het leven ons het zelf leren
Pas dan komen we achter onze zwaktes en krachten
En weten we wanneer we die kunnen gebruiken
Bij de hoogte- en dieptepunten die we in de toekomst kunnen verwachten
Tot die tijd
Die tijd die vast weer eens zal komen
Kunnen we alleen vasthouden aan onszelf en onze dromen
En zuinig zijn op diegenen die er toe doen
Die werkelijk iets toevoegen aan ons leven
Waar we energie van krijgen in plaats van alleen maar te moeten geven
We kunnen ze niet kiezen of zoeken
Ze komen vanzelf in ons levensverhaal voor
Soms extreem opvallend en luid
Soms maar heel stilletjes en hebben we het niet eens door
Maar ook al hebben we die anderen gevonden
We mogen onszelf niet langer voorbij gaan
Uiteindelijk worden we in ons eentje op de wereld gezet
En zijn we ook alleen als het over is met de pret
Dus laten we proberen om elke dag dat we leven zo mooi mogelijk te maken
Want het kan zo maar over zijn
En dan zou het zonde zijn
Als gister een slechte dag was
Morgen zien we wel weer
Het gebeurt hier en nu