Tijdloze liefde

Kan het zijn dat jij me ziet?
Al voer je naar het licht?
Vanuit je plekje ver daarboven
Waar je mij nooit echt losliet

En wat denk je nu vandaag?
Wat zou je willen zeggen?
Welke woorden zou je kiezen?
Dat is wat'k me afvraag

Ik lijk niet erg veel opgeschoten
Pak de zaken niet zo anders aan
De gave van het moeilijk maken
Zit in mijn karakter besloten

Weer een lange weg te gaan
De kunst van leven ietwat verleerd
Mijn handen zijn gebonden...
Hoe kan ik dan de trommel slaan?

Ik staar, speel met zo maar wat gedachten
Probeer een herinnering aan die tijd
Die mij weer in gang kan zetten
Verlossend woord na al het wachten

Ik kijk naar boven, voorbij de smart
En zie daar al die sterrenpracht
Het besef doet zich gevoelen
Jou plaatsje is IN mijn hart

Ik zie je helder, voel weer scherpte in mijn geest
Ik hoor je stem, troostende woorden
Maar bovenal gezonde relativering
Alsof die nooit was weggeweest.

Net als jij nooit meer zult verdwijnen
Uit dat stukje in mijn hart
Waar de tastbaarheid verging
Kon tijdloze liefde verschijnen..