Ria!

Je lag daar zo in het ziekenhuis alleen.
Er ging een nare gedachten door mij heen.
Met de gedachten dat ik jou moet gaan missen.
Die gedachten wauw ik weg wissen.
Jij had kanker in je en dat kon niet meer weg.
Wij raakte je kwijt dat was dikke pech.
Je was er in een keer niet meer.
Dat deed bij iedereen zeer.
Jij wist dat dit eraan zou komen.
Er rolde tranen over de wangen ze bleven maar stromen.
Jij was er klaar voor om het leven te verlaten.
Wij respecteerde je in die keuzen en moesten je loslaten.
Ik gaf je nog een knuffel zo warm en zacht.
Jij had zoveel moed en kracht.
In je slaap ging je weg.
Je was naar de hemel onderweg.
Afscheid nemen bij de kist was zwaar.
Ik dacht na dit was jou laatste jaar.
Ik kon het niet droog houden en huilde hard.
Ik wist jij houd nog steeds van mij met je hart.
Rust zacht! x