vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Onmogelijke liefde
Op de scheidslijn tussen hem en haar,
de grens van land en water.
Waar een vinger nog wordt toegestaan,
een hele hand teveel is.
Ontmoeten zij elkaar.
Daar peilen ze de diepte van de plassen
op de nu verdeelde grond.
Zoeken ze de overeenkomst
tussen zeekoraal en akkerland,
eikenblad en waterplant.
Dromen ze van tijden waar
er geen verschil bestond.
Tussen drijven of verdrinken
weglopen of zinken.
Toen iedereen nog op de bodem,
mooie schelpen vond.
Wanneer haar hand de zijne vindt,
in gedachten naar hem reikt.
Breekt de dijk in tranen door
en met hem zucht de wind.
Ingezonden door
Schrijfwijzen
Geplaatst op
07-07-2012
Over dit gedicht
Snakkend naar adem beminden zij elkaar.
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Dijk Liefde Man Vrouw ZeemeerminReacties op ‘Onmogelijke liefde’
-
Wat mooi, ik houd van zeemeerminnen.
Verwijderde gebruiker - 23-09-2012 om 11:12
