Alle dromen

Al die jaren heb ik blind vertrouwd
Op de door jou toegereikte hand
Maar ik heb ontdekt dat er een ander leven is
Nu echte liefde tussen ons is gestrand

Al die tranen, vergeefs door mij gelaten
Veranderd is erdoor niets
Kreeg niet op tijd in de gaten:
Tussen ons ontbrak er iets

Al waarvan ik eens vrij kon dromen
Is verworden tot een koude stilte
Dat het ooit zover zou komen
Vervult mijn droeve hart met kilte

Alle dromen die ik ooit over ons had
De magie is reeds lang verdwenen
Met een splitsing eindigt hier ons pad
Zon ging onder, maan is nu verschenen

Ik zit hier, en vraag me af
Wie van ons de deur heeft gesloten
Was ik het? En was dat dan laf?
Of heb jij me uit je leven verstoten?

Jij zag dingen, die ik nu eenmaal anders zie
We mogen ons wezen geen geweld aandoen
Ik mocht zijn wie ik ben, de vraag is “wie”?
Onze vrijheid was allang verdwenen toen

Alle hoop, en alle wensen maar bedacht
In duizenden stukjes vielen ze uiteen
Het maakt niet uit, ik had het al verwacht
De dag dat het besef verscheen...