vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Blind
Toen ik wakker werd zag ik niets meer
Ik dacht zelfs nog dat ik sliep
Het was zo donker in mijn kamer
Ik hoorde enkel de parkiet
Ik riep om hulp, help help
Ik stootte mij tegen alle hoeken
Vallen deed ik ook nog
Over de liggende boeken
Toen kreeg ik een klap in mijn gezicht
Een stem verwenste mij
Hou nu toch eens op met dromen
En leg je terug op je zij
Einde
Ingezonden door
Pravda
Geplaatst op
30-06-2012
Over dit gedicht
blind
Geef uw waardering
Op basis van 8 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Blind Onzichtbaar StemReacties op ‘Blind’
-
Wow jij schrijft echt prachtig! En vooral met je gevoelens. Eerst moest ik bijna janken. Maar het is toch een goed eind!
Verwijderde gebruiker - 04-07-2012 om 16:22
