vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
De droge heide kraakt
De droge heide kraakt
en door de aanval van de wind
liggen de gele bloempjes verspreid
onder de blote voetjes
van het spelend kind
Haar donkerbruine haar
ongebonden
golven door de bries
waardoor het zonlicht
kleurrijke parels heeft verzonden
Oh onschuldig wicht
geniet nu van je onderzoek
volg de bruine vlinder
die waar de heide stijgt
sierlijk verdwijnt om de hoek
Morgen tijd in god 's ogen
zul je alles anders zien
belaagd door het kleurloze
stampend op beton
en zul je het vergane niet herzien
Reacties op ‘De droge heide kraakt’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
