Het gedicht zonder inhoud

Er lijkt geen einde aan te komen.
Mijn insperatie is gewoon weg.
Hoe is heeft het zo ver kunnen komen?
Waarom heb ik deze pech?

Ik voel helemaal niets meer.
Mijn hart voelt zo koud aan als ijs.
Ik wil alleen maar meer.'
Papa zegt altijd 'het komt wel goed meis'.

Maar ik ben bang.
Want die zin heeft me al vaker bedrogen.
een traan over mijn wang.
Ik wil gewoon zon of regenbogen.

Als ik dan iets voel.
Dan loopt alles doorelkaar.
Liefde word dan haat,
Het voelt zo raar.

Want net als bliksem en donder.
Begin haat met liefde.
Want dit is egt een wonder.
Dat ik het eindelijk opbiegte.

Dat dit gedicht geen inhoud heeft.
En alles alleen maar rijmt.
maar dat het toch verder leeft.
Dat is mijn geheim.